กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 438 เจ้ามาทำอะไรที่นี่?
“ไปล่ะ พวกเจ้าคุยกันไปก่อน ข้าขอไปปลดทุกข์ประเดี๋ยว...”
เยี่ยนเสี่ยวลิ่วเอ่ยพลางลุกขึ้นยืน แสร้งทำทียืดเส้นยืดสายอย่างไม่ใส่ใจ จากนั้นก็แสร้งตีสีหน้าเรียบเฉยเอ่ยลาทุกคน
“ไสหัวไปเลยไป...”
“ไสหัวไปซะ คราวใดก็เป็นเช่นนี้ตลอด...”
ผู้คนต่างโบกไม้โบกมือพลางหัวเราะด่าทอ
ครั้นผละออกมาจากฝูงชน จนกระทั่งม่านหมอกในป่าบดบังสายตาส่วนใหญ่ไปแล้ว ฝีเท้าของเยี่ยนเสี่ยวลิ่วจึงเริ่มกระชั้นถี่ขึ้น
เขาก้าวไปสามก้าวหันมองหลังหนึ่งครา ด้วยหวาดระแวงว่าจะมีผู้ใดสะกดรอยตามมา
หัวใจของเขาเต้นระรัว เม็ดเหงื่อผุดซึมทั่วหน้าผาก