เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 356 พบตราพลิกฟ้าอีกครา!
"เอ่อ..."
เมื่อได้ยินเสียงนี้ สวีหลงฉีไม่เพียงไม่โกรธเคือง ตรงกันข้ามกลับผ่อนลมหายใจยาวออกมาอย่างโล่งอก เส้นประสาทที่ตึงเขม็งพลอยผ่อนคลายลงไปบ้าง
เขาค่อยๆ หันศีรษะกลับไปมอง เห็นเพียงจากพื้นเบื้องล่างของเมืองเหลยมู่ มีเงาร่างหนึ่งกำลังใช้อิทธิฤทธิ์ ทะยานเหินขึ้นสู่ท้องนภาอย่างช้าๆ จนกระทั่งมาหยุดอยู่ตรงหน้าพวกตน
"ในที่สุดเจ้าก็ยอมลงมือเสียที ข้านึกว่าเจ้าหนีเตลิดไปแล้ว"
สวีหลงฉีมองผู้มาเยือน มุมปากยกยิ้มโล่งใจขึ้นมารางๆ
ผู้มาเยือนย่อมเป็นหลี่เซี่ยน
ยามนี้ เมื่อขึ้นมาอยู่บนฟากฟ้า ชายเสื้อคลุมของหลี่เซี่ยนโบกสะบัดพลิ้วไหว ท่าทีสุขุมเยือกเย็น ประดุจเซียนผู้หลุดพ้น
"เหล่ามารปีศาจกระจิริดเพียงเท่านี้ ข้าจะหนีไปไยเล่า..."
หลี่เซี่ยนมาถึงเบื้องหน้าสวีหลงฉีและพวก พลางส่ายหน้าเบาๆ