กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 355 พอเถอะ ถอยไปอยู่ข้างหลัง ให้ข้าจัดการเอง!
บนท้องนภา
สวีหลงฉีก้มหน้าลง มองปลายคมมีดอันคมกริบที่โผล่พรวดขึ้นมาตรงหน้าอกและเปรอะเปื้อนไปด้วยโลหิตของตนเองด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ
นิ้วมือของเขาสั่นระริก หมายจะเอื้อมไปแตะต้องปลายคมมีดนั้น
ทว่า...
ชวับ!
ทว่าคนผู้อยู่เบื้องหลังกลับออกแรง พลังมหาศาลกระชากด้ามมีดอย่างฉับพลัน ดึงตัวมีดออกจากร่างของสวีหลงฉี
โลหิตสดๆ พลันพวยพุ่งออกจากแผงอกของเขาราวกับน้ำพุ สาดกระจายย้อมท้องนภาจนแดงฉาน
“อ๊ากกก!”
สวีหลงฉีร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวด พลางกุมบาดแผลเอาไว้ โลหิตทะลักล้นผ่านง่ามนิ้วของเขาออกมาไม่หยุดหย่อน