กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 354 ดูท่าประเดี๋ยวคงต้องให้ข้าออกโรงเองเสียแล้ว!
"เสวี่ยเอ๋อร์!!!"
สวีหลงฉีมองดูข่งเสวี่ยที่ค่อยๆ ก้าวลงมาจากรถม้า บนใบหน้าพลันฉายแววตื่นเต้นยินดีจนยากจะปิดมิด
ร่างที่ยืนหยัดตระหง่านอยู่กลางเวหาแทบจะอดรนทนไม่ไหวอยากจะพุ่งทะยานเข้าไปหา
ทว่าสีหน้าของข่งเสวี่ยกลับเย็นชาผิดปกติ นางไม่แม้แต่จะปรายตามองสวีหลงฉีเลยสักแวบเดียว แล้วเดินตรงรี่เข้าไปหาจักรพรรดินีปีศาจ
สวีหลงฉีชะงักงันอยู่กับที่ ในอกพลันบังเกิดความเคว้งคว้างอาลัยอย่างบอกไม่ถูก
เขาพึมพำกับตนเองเสียงแผ่ว "เสวี่ยเอ๋อร์ หรือว่าเจ้ายังโกรธแค้นข้าอยู่อีกหรือ"
ทว่าข่งเสวี่ยกลับคล้ายไม่ได้ยินวาจาของเขาแม้แต่น้อย ยังคงตีสีหน้าเย็นชาเช่นเดิม
สวีหลงฉีมองดูเงาร่างของนาง ในใจพลันปวดร้าวระบมขึ้นมาเป็นระลอก