กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 281 ลูกพี่เจ้าตายแล้ว เจ้าอยากเป็นลูกพี่แทนหรือไร
วูบ—
หมาเหลืองเฒ่ายกฝ่ามือขึ้นฉับพลัน ตบฉาดเข้าใส่ใบหน้าของชายหนุ่มอย่างดุดัน ฝ่ามือนี้แฝงเสียงลมกรรโชกแรง คล้ายแฝงเร้นพลังมิใช่น้อย
หากเป็นคนธรรมดาทั่วไปถูกฝ่ามือนี้ฟาดเข้า ต่อให้ไม่ตายก็ต้องบาดเจ็บอยู่บ้าง
หมาเหลืองเฒ่าปักใจเชื่อว่าคนหนุ่มผู้นี้เป็นเพียงลูกพลับนิ่ม จึงหมายจะกู้หน้าคืนมาจากตัวเขา
ไม่มีผู้ใดคาดคิดว่าเจ้าหมอนี่จะลงมือกะทันหันเช่นนี้
"หยุดมือ!"
โจวเย่าเซียนเห็นภาพนี้ ในใจทั้งตกใจทั้งโกรธเกรี้ยว
เขาคิดจะเข้าขัดขวาง ทว่าจนใจที่วรยุทธ์ต่ำต้อย เป็นเพียงวิชาสามัญตื้นเขิน จึงมิอาจตามความเร็วของหมาเหลืองเฒ่าได้ทัน ได้แต่เบิกตากว้างมองดูฝ่ามือนั้นกำลังจะฟาดลงบนใบหน้าของชายหนุ่ม
จบสิ้นแล้ว!