กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 282 มาลองดีเหยียบถิ่นกันใช่หรือไม่?
“พวกเวรเอ๊ย หยุดมือให้หมด!”
จินหม่านอวี้เดินลงมาชั้นล่างโดยไม่แยแสสายตาของเหล่าบุรุษแม้แต่น้อย พลางอ้าปากแผดเสียงสิงโตคำรามลั่น
“ฮึ เถ้าแก่เนียจิน วันนี้ลูกพี่พวกเราต้องมาตาย เรื่องนี้ไม่จบลงง่ายๆ แน่!”
คนของหมาเหลืองเฒ่ารีบฟ้องร้องทันควัน
“อีกอย่างนะเถ้าแก่เนียจิน คนผู้นี้ลงมือในโรงเตี๊ยมของท่าน นับว่าทำลายกฎของท่าน พวกเราสั่งสอนมันก็ถือว่าช่วยท่านอยู่นะ!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น จินหม่านอวี้ก็พลันเหลือบไปเห็นหมาเหลืองเฒ่าที่นอนขาดสองท่อนอยู่บนพื้น ใบหน้างดงามหมดจดของนางพลันเขียวคล้ำด้วยโทสะในทันใด
“มารดาเถอะ!”
นางหันขวับไปตะโกนลั่นใส่ห้องครัวด้านหลัง
“ออกมาให้หมด มีไอ้ระยำคิดจะมาเหยียบถิ่นของข้าในวันนี้!”