กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 274 กวาดล้าง!
ประกายดาบของดาบกระดูกขาววาบผ่าน ศีรษะของเถี่ยเจินสยงก็ร่วงหล่นสู่พื้น
กลิ้งหลุนๆ...
ศีรษะที่เปรอะเปื้อนคราบโลหิตกลิ้งไปบนพื้นหลายตลบ เบิกดวงตากลมโตที่ตายตาไม่หลับคู่นั้น จ้องมองผืนฟ้าแห่งอวิ๋นโจวที่คุ้นเคยยิ่งนักอย่างไม่วางตา
ไม่ไกลออกไป พระพุทธมารองค์นั้นที่เขาฟูมฟักด้วยหยาดเหงื่อแรงกายและโลหิตเนื้อนับไม่ถ้วนกำลังแผดเสียงคำรามกู่ร้อง พยายามดิ้นรนเพื่อหลีกหนีชะตากรรมของตน
ทว่า...
ทุกสิ่งในวันนี้ เมื่อหลี่เซี่ยนมาถึงที่นี่ ผลลัพธ์ก็ถูกลิขิตไว้แต่แรกแล้ว
เปรี้ยง——
ทวนอัสนียาวสายหนึ่งที่ส่องประกายไฟแปลบปลาบพุ่งผ่านความว่างเปล่า ปักเข้าใส่ร่างของพระพุทธมารองค์นั้นอย่างจังและรุนแรง
"ไม่!"