เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 275 สุเมรุเมล็ดผักกาด!
"กลิ่นอายนี้ คุ้นเคยอยู่บ้าง เป็นหม่าเจินหงหรือ"
ภายในวัดต้าเจา หลี่เซี่ยนเอียงศีรษะ มองไปยังทิศทางของซียวี่ สีหน้าแววตามีความสงสัยอยู่บ้าง
มารวานรเฒ่ากับมารกระทิงเห็นท่าไม่ดีจึงหนีไปอย่างรวดเร็ว หลังจากทอดทิ้งเถี่ยเจินสยงไว้เบื้องหลัง ก็สำแดงวิชาอิทธิฤทธิ์เผ่นหนีไปยังซียวี่
พวกมันจากไปเช่นนี้ จึงเหลือเพียงเถี่ยเจินสยงในยามนั้นที่ต้องเผชิญหน้ากับหลี่เซี่ยนตามลำพัง
เดิมทีหลี่เซี่ยนที่รับมือหนึ่งต่อสี่ก็ยังสูสีคู่คี่ ย่อมผ่อนคลายแรงกดดันลงในพริบตา ชั่วเวลาเพียงกระต่ายโผนเหยี่ยวโฉบ ก็ปลิดชีพเถี่ยเจินสยงไปแล้ว
"มารปีศาจ หม่าเจินหง คนของต้าเฉียน แล้วยังมีแม่ทัพสวีหลงฉีผู้นั้น ฮิฮิฮิ ดูท่าซียวี่แห่งนี้ช่างครึกครื้นเสียจริง!"
หลี่เซี่ยนยิ้มบางๆ พลางดึงสายตากลับมา