เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 273 มารดามันเถอะ ร้ายกาจฉิบหาย!
ภายใต้แรงกดดันดั่งขุนเขาและห้วงสมุทรของหลี่เซี่ยน ในที่สุดเถี่ยเจินสยงก็ละทิ้งความลังเลก่อนหน้านี้จนหมดสิ้น และงัดวิชาไพ่ตายก้นหีบของตนออกมาจนหมดหน้าตัก
เมื่อมีพระพุทธรูปมารดำองค์นั้นเข้าร่วม ฝ่ายมารวานรเฒ่าก็ขวัญกำลังใจพุ่งทะยาน รอยยิ้มบนใบหน้าของพวกมันยิ่งทวีความดุร้ายอำมหิต ราวกับมองเห็นจุดจบถึงกาลอวสานของหลี่เซี่ยนแล้ว
“หลี่เซี่ยน วันนี้คือวันตายของเจ้า!”
เสียงของมารวานรเฒ่าดังกึกก้องสะท้านฟ้า ก้องกังวานไปทั่วฟากฟ้าเหนือเมืองหยวนตู
ทว่าเมื่อเผชิญหน้ากับเสียงข่มขู่คุกคามเหล่านี้ หลี่เซี่ยนกลับมีสีหน้าสงบนิ่ง
เขาลูบไล้ตัวดาบกระดูกขาวแผ่วเบา สัมผัสอันเย็นเฉียบนั้นทำให้จิตใจของเขาสงบดุจผิวน้ำในทะเลสาบอันราบเรียบ ไร้ซึ่งระลอกคลื่นใดๆ
“จะพูดคำนี้ตอนนี้ ยังเร็วเกินไป!”