กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 253 ข้าจะทะลวงสู่ผลัดปุถุชนในวันนี้!
ฟู่...
ท่ามกลางขุนเขากว้าง
ลมกรรโชกพัดผ่าน ม้วนตลบฝุ่นคลุ้งเป็นบริเวณกว้าง
หลี่เซี่ยนยืนตระหง่านอยู่ท่ามกลางม่านฝุ่น เงยหน้าขึ้นมองสู่ท้องนภา
ดวงตาทั้งสามคู่บนใบหน้าทั้งสามของเขา ยามนี้ต่างจับจ้องประกายดาบที่เทกระหน่ำลงมาจากฟากฟ้าอย่างไม่กะพริบ
ประกายดาบนั้นขาวซีดดั่งหิมะ คมกล้าถึงขีดสุด ราวกับจะผ่าโลกทั้งใบให้แยกออกจากกัน
ทว่า สิ่งที่ชวนให้ประหลาดใจก็คือ บนใบหน้าของหลี่เซี่ยนกลับไม่มีความหวาดกลัวหรือตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย
แววตาของเขาสงบนิ่งดั่งสายน้ำ ลึกล้ำสุดหยั่ง ราวกับมองทะลุวัฏสงสารแห่งความเป็นความตายไปแล้ว
"ตายแน่! มันต้องตายแน่!"