กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 222 วิชาเรียกฟ้าร้องล่ออัสนีนี้ ข้าแซ่หลี่ก็มีเช่นกัน!
เมื่อเห็นมดปลวกอย่างหลี่เซี่ยนบังอาจลบหลู่บารมีสวรรค์อย่างเปิดเผย ณ เส้นขอบฟ้าอันไกลโพ้น ชั้นเมฆที่เดิมทีสงบนิ่งพลันปั่นป่วนม้วนตลบในพริบตา ราวกับกำลังตอบรับการยั่วยุของเขา
ใบหน้าอันน่าเกรงขามนั้นพลันบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว แผดเสียงฟ้าร้องคำรามกึกก้องกัมปนาท ภาพอันน่าสะพรึงกลัวนั้นประหนึ่งจะกลืนกินทั้งโลกหล้าเข้าไป
ครืนครืน....
ในเวลาเดียวกัน ท่ามกลางส่วนลึกของมวลเมฆ สายอัสนีบาตอันน่าสะพรึงกลัวระลอกแล้วระลอกเล่ากำลังรวมตัวกัน
ประกายสายฟ้าแต่ละสายล้วนประหนึ่งทัณฑ์สวรรค์ แผ่กลิ่นอายที่ทำให้ผู้คนขวัญหนีดีฝ่อ
เมื่อสายอัสนีรวมตัวกัน ท้องฟ้าทั้งมวลก็มืดครึ้มทะมึน ราวกับวันสิ้นโลกกำลังจะมาเยือน