เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 221 ลบหลู่บารมีสวรรค์ โทษตาย!
"โอ้? มีเรื่องเช่นนี้ด้วยรึ?"
หลี่เซี่ยนมองดูลั่วซิงไห่ที่กำลังส่งเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งอยู่ลึกเข้าไปในม่านหมอก อดไม่ได้ที่จะเอียงคอเล็กน้อยพลางหยุดชะงักร่างลง แววตาสงสัยสายหนึ่งวาบผ่านดวงตาสีชาดทั้งหก
ยามนี้ เมื่อลั่วซิงไห่เห็นหลี่เซี่ยนไม่บุกจู่โจมเข้ามาอีก จึงหุบรอยยิ้มบนใบหน้าลง เสียงหัวเราะค่อยๆ สงบลงตาม
เขาก้มลงมองบาดแผลบนร่างกายตนเอง สองมือประสานเข้าหากันเบาๆ ประกายแสงลี้ลับสายหนึ่งพลันวาบผ่าน
"ปรโลกจิ่วยิว ย้ายบุปผาต่อกิ่ง!"
สิ้นเสียงตวาดแผ่วเบาของเขา บาดแผลฉกรรจ์เหล่านั้นคล้ายกับอันตรธานหายไปในชั่วพริบตา หลงเหลือไว้เพียงคราบโลหิตเปรอะเปื้อนบนอาภรณ์เท่านั้น
หากมิได้เห็นด้วยตาตนเอง ใครเล่าจะเชื่อว่าก่อนหน้านี้เขาเพิ่งได้รับบาดเจ็บสาหัสถึงชีวิต?
ในขณะเดียวกัน ณ ที่ซ่อนลับของหอชิงอีแถบนอกเมืองหยางโจว ชายชุดดำหลายคนล้มพับลงพร้อมกันโดยไม่ส่งเสียงแม้แต่ครึ่งคำ บาดแผลที่ลั่วซิงไห่เพิ่งได้รับเมื่อครู่ ล้วนถูกถ่ายโอนไปยังร่างของคนเหล่านี้จนสิ้น
ภาพเหตุการณ์นี้ ลั่วซิงไห่มิได้เห็น