กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 223 เจ้าคิดว่าทำเช่นนี้แล้วจะฆ่าข้าได้จริงๆ หรือ
เหนือฟากฟ้า เมฆหมอกปั่นป่วน สายลมกรรโชกหวีดหวิว
ทว่าในยามนี้...
หม่าเจินหงกลับรู้สึกหนาวเหน็บไปทั่วทั้งขั้วหัวใจ
เขาได้แต่มองดูไม้ตายก้นหีบที่แข็งแกร่งที่สุดของตน ถูกหลี่เซี่ยนคลี่คลายลงอย่างง่ายดายด้วยสายตาว่างเปล่า
อสรพิษสายฟ้าที่เริงระบำบดบังทั่วผืนฟ้า ดุจดั่งม้าป่าที่ถูกสยบ มันแปรเปลี่ยนรูปร่าง กลายเป็นทวนอสนีบาตเล่มหนึ่งตกลงสู่อุ้งมือของหลี่เซี่ยน
สีหน้าของเขาแปรเปลี่ยนไปมา ตกตะลึงจนวิญญาณแทบหลุดลอย
ต่อให้เขาจะเฉลียวฉลาดล้ำเลิศเพียงใด ก็ไม่อาจคาดคิดได้เลยว่า ทักษะไม้ตายที่ตนภาคภูมิใจ อภิญญาวิเศษที่คิดว่าจะสังหารได้ในคราเดียว กลับมีจุดจบเช่นนี้