เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 78 หอถือกระบี่!
แม้จนถึงบัดนี้ ลมปราณกระบี่ของเหยียนเสี่ยวชิงจะก้าวหน้าขึ้นอีกขั้น ทว่าก็ยังคงมิอาจหยั่งถึงเจตจำนงกระบี่แห่งฟ้าเส้นเดียวได้
เมื่อคิดถึงตรงนี้ แววตาของดรุณีน้อยก็อดไม่ได้ที่จะฉายแววผิดหวังออกมาวูบหนึ่ง
"เจตจำนงกระบี่ของวิชากระบี่นี้ยากเกินไปแล้ว ทุกครั้งคล้ายจะจับเคล็ดลับบางอย่างได้ ทว่ายามร่ายรำออกไป กลับผิดแผกไปโดยสิ้นเชิง!"
นางหวนนึกถึงภาพเหตุการณ์ยามที่หลี่เซี่ยนใช้วิชากระบี่นี้
ในยามนั้น กระบี่ในมือของหลี่เซี่ยนคล้ายแปรเปลี่ยนเป็นสายฟ้าไร้เสียง ทั้งไร้รูปทั้งเฉียบคมดุดัน
เจตจำนงกระบี่สายนั้น ให้ความรู้สึกแก่ตนราวกับสามารถผ่าแยกท้องนภาออกเป็นสองส่วน
แม้แต่เหยียนเสี่ยวชิงที่ยืนเฝ้ามองอยู่ด้านข้าง ก็ยังสัมผัสได้ถึงเจตจำนงกระบี่ที่เยือกเย็นประหนึ่งจะแช่แข็งได้กระทั่งดวงวิญญาณ
ช่างแข็งแกร่งยิ่งนัก!
เหยียนเสี่ยวชิงอดทอดถอนใจอยู่ภายในมิได้