เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 76 เคว้งคว้างเดียวดาย!
ไม่ไกลออกไป หลี่เซี่ยนมีสีหน้าเรียบเฉย ไพล่มือทั้งสองไว้ข้างหลัง วางท่าทางสบายอารมณ์ประหนึ่งคนนอก
เขาสง่างามโดดเด่น กลิ่นอายหลุดพ้นจากโลกียวิสัย ราวกับมิแปดเปื้อนละอองธุลีทางโลก
เมื่อลวี่หย่งเซียนเพ่งมองดูอีกครา พลันรู้สึกว่าหลี่เซี่ยนผู้นั้นลึกลับสุดหยั่งถึง พลิ้วไหวไร้ร่องรอยดั่งมังกรซ่อนกายในม่านเมฆ ชวนให้คาดเดามิถูกยิ่งนัก
"หรือว่า เขาจะเป็นพญามังกรแห่งพรรคเฉาจริงๆ?"
ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้นมา ในใจเขาก็บังเกิดความรู้สึกอยากล่าถอยขึ้นมาหลายส่วน
บุรุษผู้อยู่ไม่ไกลคนนั้นกระทั่งมือก็ยังมิได้ขยับ เพียงแม่นางที่แต่งกายเป็นสาวใช้คนเดียว ก็จัดการลูกน้องของเขาจนหมดสิ้นแล้ว พลังฝีมือระดับนี้ ช่างทำให้เขาขวัญผวาอย่างแท้จริง
เขา ลวี่หย่งเซียน ย่อมมิใช่คู่ต่อสู้อย่างเห็นได้ชัด