กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ไม่ต้อง” สวี่เหวินเทามองดูอย่างเย็นชา ก่อนยื่นมือไปประคองแขนของลู่ต้าชวนขึ้นมา “พวกเราอยู่ชุมชนบ้านพักหน่วยงานเดียวกัน จะพูดเรื่องถูกผิดไปทำไม วันนี้เป็นวันมงคล ดื่มจนเมาแล้วก็กลับบ้านไปพักเถอะ”
“เอิ๊ก”
“ผู้กำกับสวี่ คุณจะไล่ฉันกลับก็ไม่ได้นะ ฉันไม่ได้เมาจริง ๆ คำขอโทษก็ออกมาจากใจจริง คุณไม่รู้หรอกว่าช่วงนี้ฉันเสียใจแค่ไหน… เอิ๊ก”
สวี่เหวินเทายื่นมือไปห้าม แต่ลู่ต้าชวนกลับเข้าใจแก่นแท้ของความหน้าด้านอย่างถ่องแท้ เขาฉวยจับมืออีกฝ่ายเอาไว้ ไม่ยอมให้ดึงกลับ
แค่ประโยคเดียว เขาก็เรอเสียงดังเหม็นหึ่งออกมาถึงสามครั้ง ก่อนพูดตะกุกตะกัก ดวงตาแดงก่ำ “ยกโทษให้ฉันเถอะ ไม่อย่างนั้นฉันคงไม่มีหน้าอยู่ในชุมชนบ้านพักหน่วยงานต่อแล้ว ฮือ ๆ…”