กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
สวี่เหวินเทาไม่ยอมอธิบาย ได้แต่ยิ้มพลางตบไหล่ซุนอันหมินเบา ๆ
ลู่ต้าชวนบรรลุเป้าหมายแล้ว ในใจดีใจจนอดไม่อยู่ แต่บนหน้าทำเป็นตกใจ ถามอย่างไม่อยากเชื่อ “ผู้กำกับสวี่ คุณพูดจริงหรือ? ไม่ได้หลอกผมใช่ไหม?”
“ผมรับสุรามาแล้วทั้งที จะไปหลอกคุณได้ยังไง” สวี่เหวินเทาก้มตัวประคองแขนเขา “ไปเถอะ สองพี่น้องเราหาที่คุยกันหน่อย”
“เอ๊ะ ๆ ผมไป ผมไป ผู้กำกับสวี่ ผมรู้อยู่แล้วว่าคุณเป็นคนดี!”
ลู่ต้าชวนอาศัยแรงพยุงลุกขึ้นจากพื้น ใช้แขนเสื้อเช็ดหน้าหนึ่งที พูดอย่างซาบซึ้ง “พวกเขาล้วนดูถูกผม มีแต่คุณคนเดียว”
แม่หูชิงที่ถูกเหน็บแนมเข้า ก้มหน้าลง ริมฝีปากขยับเล็กน้อย
ไม่มีเสียงออกมา แต่ดูจากรูปปากที่ขยับแล้ว คงไม่ใช่คำดี ๆ อะไร