กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ตั้งแต่ภายในจรดภายนอก เขาล้วนดูสบาย ๆ ไม่ทุกข์ร้อน
“ฉันมีเรื่องแค้นกับสวี่เหวินเทาก็จริง แต่เขาไม่ได้ทำให้ฉันแขนขาขาดสักหน่อย พ่อของแกไม่เหมือนกัน ทุกวันต้องมองขาที่ขาดของตัวเอง คงแค้นจนเขี้ยวคันไปหมดแล้วล่ะ”
หากไม่เปรียบเทียบก็ไม่รู้สึกเจ็บปวด เมื่อมองสภาพตัวเองในตอนนี้แล้วนึกถึงอดีตขึ้นมาได้ ลู่ต้าชวนก็อดนับถือไม่ได้ที่เขายังอดทนมาได้ สมกับเป็นลูกผู้ชาย
ฉินฉางเจิงพูดไม่ออก ช่วงสองวันนี้พ่อของเขาเจ็บจนลุกจากเตียงไม่ได้ คนที่ถูกด่ามากที่สุดก็คือสวี่เหวินเทา
ถ้าถึงเวลาสำคัญแล้วบอกเขาว่าแผนการใช้ไม่ได้ เขาคงโกรธจนเป็นลมแน่
“ให้เวลาฉันไปจัดการ มะรืนนี้เวลาเดียวกันฉันจะเอาของมาให้แก แต่มีแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว”