ตอนที่ 102 เขาไม่ใช่จริงๆ ด้วย

“ทำไมถึงออกจากโรงพยาบาลเร็วขนาดนี้?”

ฉีเจินอวี้ได้สติเป็นคนแรก ก่อนเดินไปข้างกายจ้าวเจี้ยนกั๋ว

จ้าวเจี้ยนกั๋วไม่ตอบ เขามองแม่จ้าวอย่างดื้อรั้นโดยไม่พูดอะไร ในดวงตามีทั้งความสับสน ความเจ็บปวด และที่มากที่สุดคือความไม่เชื่อ

แม่จ้าวถูกเขาจ้องจนทำอะไรไม่ถูก ไม่รู้ว่าเขาได้ยินไปมากแค่ไหน และเห็นไปมากเท่าไร

สุดท้ายเธอก็หันหน้าหนี แล้วพูดด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้างว่า “เธอไม่ได้ยินหมดแล้วหรือไง ใช่ ฉันไม่ใช่แม่แท้ ๆ ของเธอ เธอถูกอุ้มมาอยู่ข้างกายฉันตอนอายุประมาณหนึ่งเดือน”

จ้าวเจี้ยนกั๋วพลันยืนไม่ไหว มือที่จับกรอบประตูสั่นไม่หยุด

หัวหน้าไต้ปวดหัวจนอยากสูบบุหรี่ รู้สึกว่าเรื่องราวมันช่างเหลวไหลเกินไป เดิมทีลูกสาวของเขาเป็นฝ่ายเกิดเรื่อง แต่สุดท้ายทุกคนกลับสนใจชาติกำเนิดของจ้าวเจี้ยนกั๋ว