กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ได้สิ” ฉีเจินอวี้ตอบตกลงทันที
จ้าวหลานจือชะงักไป ก่อนความยินดีอย่างบ้าคลั่งจะเอ่อท้นขึ้นมาในใจ
ย่าหนิวกระแทกไม้เท้าลงพื้นอย่างแรง “เจินอวี้ อย่าใจอ่อนเชียว!”
“ใช่แล้ว ย่าพูดถูก แม่เป็นแบบไหน ลูกก็เป็นแบบนั้น ซ่งเฟยเฟยถูกแม่ของเธอสั่งสอนจนเสียคน หากวันนี้เธอยอมปล่อยพวกหล่อนไปง่าย ๆ ต่อไปเธอจะต้องหาเรื่องเดือดร้อนให้ตัวเองแน่!”
โจวชุ่ยใจหายวาบ กลัวว่าฉีเจินอวี้จะยอมปล่อยซ่งเฟยเฟยไปจริง ๆ จึงรีบช่วยเกลี้ยกล่อมอยู่ข้าง ๆ
จ้าวหลานจือรู้สึกราวกับรอดพ้นจากหายนะมาได้ เธอคลานไปข้างหน้าอีก 2 ก้าวอย่างตื่นเต้น จนเข้าใกล้ฉีเจินอวี้มากขึ้น