ตอนที่ 49 ความจริงกระจ่าง

จ้าวหลานจือตกใจและลนลานจนทำได้เพียงรีบพุ่งเข้าไปดูอาการบาดเจ็บของแม่จ้าว โดยไม่ทันสังเกตสายตาแปลก ๆ ของคนหลายคนในลานบ้าน

“แม่! แม่เป็นยังไงบ้าง?” เธอย่อตัวลงหมายจะเข้าไปพยุง แต่เพิ่งยื่นมือออกไปก็ถูกย่าหนิวตวาดห้ามเสียงดัง

“หยุดมือ! เรื่องยังพูดกันไม่รู้เรื่อง อย่าขยับมั่วซั่ว!” คนก็นอนอยู่แล้ว จะเร็วหรือช้ากว่านี้สักหน่อยจะเป็นอะไรไป

ย่าหนิวค้ำไม้เท้า ดวงตาคมกริบราวกับมีด เพียงประโยคเดียวก็ทำให้มือของจ้าวหลานจือชะงักค้างกลางอากาศ

ในตอนนี้เอง เธอถึงเพิ่งเข้าใจความหมายที่ซ่อนอยู่ในคำพูดของคนเหล่านั้น

จ้าวหลานจือมองฉีเจินอวี้ด้วยขอบตาแดงก่ำ ทั้งอึดอัดทั้งร้อนใจ ความโกรธพุ่งขึ้นมาไม่หยุด “อย่าคิดจะโยนความผิดมาให้ฉัน ตอนเช้าฉันไปทำงานตั้งแต่ 7 โมงครึ่งแล้ว ไม่ได้เข้าไปในห้องครัวเลย!”