ตอนที่ 42 คิดตกแล้ว

โจวชุ่ยฟังแล้วก็ยังไม่ค่อยเข้าใจ ส่งต้าจู้กับเอ้อร์จู้ไปโรงเรียนแล้ว พอกลับถึงบ้านก็อยากจะไปถามสามีให้กระจ่างเสียที

แต่พอหันไปเห็นพ่อจ้าวเตรียมตัวไปทำงาน ความคิดใหม่ก็ผุดขึ้นมาในหัวอย่างจู่โจม ความสงสัยเมื่อครู่ก็ถูกโยนทิ้งไปจากสมองในชั่วพริบตา

เธอบุกเข้าไปยังห้องฝั่งเหนืออย่างเอาเรื่อง

ในห้อง จ้าวหลานจือเพิ่งทายาเสร็จ กำลังซบอยู่ในอกแม่จ้าวร้องไห้สะอึกสะอื้น ซ่งเฟยเฟยตกใจกลัวจนตัวหดอยู่ข้าง ๆ ตัวเล็ก ๆ สั่นเทา ไม่เข้าใจเอาเสียเลยว่าแม่ถูกลงโทษตีเพราะอะไร

“จ้าวหลานจือ! นี่มันกี่โมงแล้วยังไม่ไปทำงานอีก? ไม่มีสำนึกของกรรมกรเลยสักนิด ติดนิสัยสกปรกของพวกนายทุนมาทั้งตัว! เชื่อไหมว่าฉันจะไปแจ้งทางการฟ้องเธอเดี๋ยวนี้เลย!”

ในใจของโจวชุ่ย ถ้าเป็นกรรมกรแล้วก็ต้องเปล่งประกายและเผาไหม้ความกระตือรือร้นทั้งหมดบนตำแหน่งงานของตัวเอง เรื่องพักผ่อนไม่พักผ่อนน่ะ ล้วนเป็นเรื่องไร้สาระสิ้นดี!

ตอนนี้เธอถือว่าคิดออกอย่างถ่องแท้แล้ว