เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“แล้วต่อจากนั้นล่ะ?”
“คนอย่างจางต้านิวที่รักหน้าตาขนาดนั้น จะยอมเล่าความจริงให้ฉันฟังได้ยังไง? สุดท้ายเธอก็เดินกลับไปมือเปล่า แต่ฉันเป็นคนจำเก่ง ผ่านไป 2 วัน ฉันจงใจอ้อมไปเดินเตร่อยู่แถวกำแพงด้านหลังบ้านเธอ แอบฟังอยู่ตรงมุมกำแพง ถึงได้รู้ความจริง”
จินปากไวลดเสียงลง ใบหน้าเต็มไปด้วยความลึกลับ
“ที่แท้ก็เป็นน้องชายฝั่งบ้านเดิมของเธอ อาศัยว่าเป็นน้าชายแท้ ๆ ของเจี้ยนสือ วิ่งไปที่หมู่บ้านของหญิงสาวคนนั้น บอกว่าจะมาซื้อปลา ครอบครัวฝ่ายหญิงเห็นว่าเป็นญาติกัน จึงแอบขายให้เขา ใครจะรู้ว่าน้าของเจี้ยนสือเปิดปากก็บอกว่าขอติดไว้ก่อน แล้วลากยาวจนใกล้จะถึงปีใหม่ก็ยังไม่จ่ายสักหยวน ครอบครัวฝ่ายหญิงหมดหนทางจริง ๆ จึงมาทวงเงินถึงบ้าน แม่ของเธอไม่มีทางเลือก จึงหันไปถามเงินจากจางต้านิว”
พี่สะใภ้คล่องแคล่วฟังแล้วถอนใจไม่หยุด “โอ๊ย นี่มันครอบครัวแบบไหนกัน ถึงได้จ้องแต่จะเล่นงานหลานชายตัวเอง! ฉันก็ว่าอยู่ ตอนนั้นเจี้ยนสือหมั้นหมายแล้วแท้ ๆ อยู่ ๆ กลับยกเลิก ที่แท้ก็เพราะเรื่องนี้เอง น่ารังเกียจจริง ๆ”