เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ตาโจวมองจ้าวเจี้ยนสือที่จ้าวเจี้ยนกั๋วแบกไว้บนหลัง แม้ลมหายใจจะแผ่วเบา แต่เขายังคงปกป้องโจวชุ่ยไม่เปลี่ยน ใจของตาโจวเต็มไปด้วยความเสียดาย
ผู้ชายที่เข้าใจเหตุผลและรู้จักปกป้องภรรยาเช่นนี้ กลับถูกโรคเรื้อรังฉุดรั้งจนต้องนอนป่วยอยู่ตลอดปี แม้แต่จะลุกขึ้นด้วยตัวเองยังทำไม่ได้ หากไม่มีโรคนี้ โจวชุ่ยก็คงได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุข ไม่ต้องถึงขั้นให้บ้านเดิมฝ่ายหญิงบุกมาทวงความเป็นธรรมถึงบ้าน
คนบ้านโจวเห็นพ่อจ้าวยอมรับปากทุกเงื่อนไขแล้ว จึงไม่พูดอะไรต่อ เพียงนั่งรอให้บ้านจ้าวทำตามสัญญาอย่างเงียบ ๆ ตลอดกระบวนการไม่มีใครเร่งรัดแม้แต่น้อย แต่กลับแผ่แรงกดดันจนคนแทบหายใจไม่ออก กุมจุดอ่อนของบ้านจ้าวเอาไว้แน่น
สีหน้าของพ่อจ้าวซีดเทาราวกับเถ้าถ่าน ทั้งตัวเหมือนแก่ลงไปหลายปีในชั่วพริบตา ความหนักอึ้งจากตอนที่รับปากเงื่อนไขยังคงจับตัวอยู่บนใบหน้า เขายืนนิ่งอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนลากเท้าอันหนักอึ้งราวกับมีตะกั่วถ่วง ค่อย ๆ เคลื่อนเข้าไปในบ้าน