เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 339 หวนคืนสู่สำนัก
ยามยื่นชามโจ๊กข้ามไป ปลายนิ้วของทั้งสองสัมผัสกันกะทันหัน ปลายนิ้วของจวินจี้พลันแข็งค้างไปในทันใด
นางสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า อุณหภูมิบนฝ่ามือของบุตรสาวเย็นเยียบกว่ายามพบกันเมื่อหลายเดือนก่อนยิ่งนัก รอยแผลเป็นจาง ๆ จากการแผดเผาของเคราะห์สายฟ้าตรงง่ามมือ พาดขวางอยู่บนผิวเนื้อขาวซีดอย่างเด่นชัด ชวนให้สะเทือนใจยิ่ง
ถ้อยคำนับพันหมื่นจุกแน่นอยู่ในลำคอ ความปวดใจเอ่อล้น ท้ายที่สุดทำได้เพียงตบหลังมือของตี้ชิงเบา ๆ ด้วยน้ำหนักที่อ่อนโยนและข่มกลั้น “อยู่ภายนอกจงระมัดระวังทุกสิ่ง อย่าได้แบกรับทุกเรื่องไว้เพียงลำพัง”
ตี้ชิงหลุบตาลงรับชามโจ๊กมา ก่อนจะเงยหน้าดื่มรวดเดียวจนหมด พลังวิญญาณอันขมปร่าทว่าบริสุทธิ์เข้มข้นไหลผ่านลำคอแทรกซึมเข้าสู่ทั่วร่าง สะกดความเหนื่อยล้าที่สั่งสมมาตลอดการเดินทางหลายวันลงไป