Chapter 0216

ตอนที่ 216 การจากลาอันแสนสั้น เพื่อการพบพานที่ดียิ่งกว่า

กำยานในโถงหลักสำนักหลิงจี้มอดไหม้ไปแล้วครึ่งหนึ่ง สายควันลอยละล่องขึ้นตรง ดั่งคำพูดที่มิได้เอ่ยปากซึ่งพันผูกอยู่บนเกล็ดเสามังกรขด

โม่หนี่เฟิงยืนอยู่กลางโถง กระบี่คำรามจันทราพาดเฉียงแนบลำแขน ปราณชั่วร้ายในดวงตาสีแดงถูกสะกดข่มไว้ลึกล้ำ เหลือเพียงความเยียบเย็นอันสงบนิ่ง

เขาเหลือบมองโม่หนี่เหยาที่อยู่ข้างกาย เมื่อเห็นความเด็ดเดี่ยวเฉกเช่นเดียวกันในดวงตาสีเขียว จึงป้องมือคารวะอวี้จื่อเต้า “เจ้าสำนัก ข้ากับน้องรองอยากออกไปหาประสบการณ์ฝึกฝนขอรับ”

มือของอวี้จื่อเต้าที่ถือถ้วยชาชะงักไปเล็กน้อย สายตากวาดมองสองพี่น้องรอบหนึ่ง

เพียงไม่กี่วัน เด็กหนุ่มทั้งสองที่มักปราดเปรียวซุกซนกลับดูคล้ายถูกสูบพลังใจออกไป หางม้าสูงทอดตัวอยู่เบื้องหลัง แม้กระทั่งท่ายืนยังดูสุขุมหนักแน่นกว่าวันวาน