เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 217 คนดีย่อมได้รับผลตอบแทนที่ดี
ยามที่แสงสนธยาอาบไล้ไปทั่วสันเขาอานม้าคราม ตี้ชิงกำลังนั่งอยู่บนแผ่นหินสีเขียวที่ถูกแดดเผาจนอุ่น ปลายนิ้วหมุนเหรียญทองแดงไปมา
นี่เป็นวันที่สามแล้วที่นางลงจากเขา
ตี้ชิงสวมชุดนักพรตสีน้ำเงิน ผมถูกมัดไว้อย่างลวก ๆ หมวกกกถูกดันไปไว้ด้านหลังศีรษะ มีปอยผมหลุดลุ่ยอยู่ข้างขมับ รอยแต้มสีแดงระหว่างคิ้วนั้นเด่นชัดยิ่งนัก
นางตั้งใจใช้พู่กันวาดคิ้วและดวงตาให้ดูเข้มขึ้นเล็กน้อย ยามนี้จึงดูคล้ายเด็กชายตัวน้อยคนหนึ่ง
ในอ้อมอกนางซุกแผ่นแป้งแห้งไว้แผ่นหนึ่ง เป็นสิ่งที่ซื้อตอนผ่านเมืองเล็ก ๆ เมื่อเช้านี้ ยามนี้กำลังค่อย ๆ ฉีกกินทีละนิด เศษแป้งร่วงหล่นลงบนชายเสื้อราวกับโปรยเกล็ดหิมะ
บนเส้นทางภูเขาพลันมีเสียงฝีเท้ามาดังก้อง เป็นเสียงที่สับสนวุ่นวายและมีเสียงกระทบกันของอาวุธดังกรุ๊งกริ๊ง