Chapter 0012

ตอนที่ 12 ชั้นเรียนเยาวชน

ยามเปลี่ยนเป็นดุดัน กลีบดอกไม้ล้วนขาดสะบั้นพร้อมเพรียง ทว่ากลับไม่มีแม้สักกลีบเดียวที่ร่วงหล่นลงบนกายของนาง

ยามดาราร่วงเหนือทุ่งราบ ความสูงที่นางกระโดดขึ้นไปยิ่งสูงกว่าเมื่อครู่ ปลายกระบี่สะกิดจุดแสงควบแน่นเป็นดอกบัวเหมันต์กลางเวหา ยามร่อนลง อานุภาพกระบี่สงบนิ่งลึกล้ำประหนึ่งแสงจันทร์ตกลงสู่ห้วงน้ำลึก แม้แต่สายลมยังหยุดนิ่งเพื่อนางไปชั่วขณะ

ยามจันทราเดียวดิ่งสู่ธารา เงากระบี่ของนางยังคงเรียบง่าย ทว่ากลับบังเกิดความโดดเดี่ยวเด็ดเดี่ยวอันมิสมกับวัย ราวกับระหว่างฟ้าดินนี้ หลงเหลือเพียงนางและกระบี่ พึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน เติมเต็มซึ่งกันและกัน

ร่ายรำกระบวนท่ากระบี่จบหนึ่งชุด นางจึงเก็บท่ายืนนิ่ง กระบี่แก่นเหมันต์สั่นไหวเบา ๆ ในฝ่ามือนาง คล้ายกำลังออดอ้อน