กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 11 วิชากระบี่
ยามกลับถึงขุนเขาลืมธาร หิมะบนยอดเขาละลายไปกว่าครึ่ง เผยให้เห็นโขดหินสีดำอมเขียวเบื้องล่าง ทว่าบุปผาน้ำแข็งครามริมหน้าผากลับกำลังเบ่งบานได้ที่ พวงดอกห้อยระย้าล้อไปกับสายลม ราวกับมีผู้ใดนำเศษแก้วหลิวหลีมาแขวนไว้เต็มกิ่งก้าน
เฉินซีจุนเจ่อหยิบกระบี่ประจำชีพ ‘ซีหวย’ ที่ติดตามตัวมาตั้งแต่เริ่มบำเพ็ญเพียรยืนอยู่บนลานกว้างยอดเขา ชุดขาวถูกสายลมภูเขาพัดพลิ้ว แถบผ้าสีแดงพันอยู่บนด้ามกระบี่ คนกับกระบี่ส่งเสริมกันจนบังเกิดสภาวะ ‘เซียนตกสวรรค์ในชุดขาวอันบริสุทธิ์ กระบี่สามฉื่อตัดขาดโลกีย์’
“วันนี้ข้าจะสอนกระบวนท่ากระบี่พื้นฐานให้เจ้าสามท่า”
เขายกมือขึ้น กระบี่ซีหวยวาดผ่านแสงยามเช้าเป็นเส้นโค้งงดงาม ตัวกระบี่มีสีหยกนวลตา สันกระบี่สลักลวดลายเมฆละเอียดอ่อน ยามตวัดผ่านกลับบังเกิดเสียงแผ่วเบาดุจเสียงคลื่นลมพัดผ่านทิวสน “กระบวนท่ากระบี่คือรูป เจตจำนงกระบี่คือแก่น เจ้าจงดูให้ดี”