กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
ซินหยวนกังร้อนใจเดินไปมา มองซินเสี่ยวเสี่ยว แต่เสี่ยวเสี่ยววิ่งหายไปตั้งแต่เนิ่น ๆ แล้ว ส่วนซินเสี่ยวจื่อก็ไม่อยู่เช่นกัน ปากเดียวของเขาจะโต้เถียงกับฉู่ซื่อได้อย่างไร
แม่ของเขาแม้จะอ่อนโยน แต่บางครั้งก็ดื้อรั้นยิ่งนัก แม้จะไร้ซึ่งความองอาจ แต่กับเด็ก ๆ แล้ว นางกลับเอาแต่ได้ไม่ยอมใคร
“ไม่แปลกใจเลยที่แม่ม่ายซูไม่ไปหาผู้อื่น กลับตั้งใจมาหาข้าขอยาขับครรภ์ ที่แท้ชายที่สมสู่กับนางก็คือเจ้า!” ฉู่ซื่อกัดฟันกรอด นางไม่เคยคิดเลยว่าลูกชายของตนจะกล้าทำเรื่องเช่นนี้
“ท่านแม่ ลูกไม่ใช่คนเช่นนั้นเลย เหตุใดท่านต้องพูดเช่นนี้ด้วย?” ซินหยวนกังน้ำตาคลอเช่นกัน สิ่งที่เขากลัวที่สุดก็คือการไม่ไว้ใจจากคนในครอบครัว