กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
ร่างของเขาไม่ใช่คนเตี้ยเลย แต่ร่างของเฟิ่งฮวาผู้นี้กลับสูงเสียจริง
วันที่สอง ท้องฟ้าโปรยเสี่ยวเสวี่ยลงมา ซินหยวนกังรัดเสื้อผ้าให้แน่นขึ้นก่อนจะมุดเข้าไปกลางสายลมหนาว
อากาศนี้หนาวเสียจริง เขาก้าวไปข้างหน้าสองก้าว ไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าข้างหลังก็หันไปมอง เจ้าคนร่างสูงใหญ่ผู้นี้ยังคงยืนอยู่ตรงประตู สั่นเทาเหมือนครกตำกระเทียม
“ยังไม่ไปอีกหรือ” ซินหยวนกังเอ่ยเรียก แล้วก็ก้าวกลับไปอีกครั้ง
“หางานต้องออกแต่เช้า พวกเราลองไปดูกิจการของตระกูลเซวียก่อนเถิด ฤดูเหมันต์แล้ว งานไม่ได้หาง่ายอย่างที่คิดหรอก!” คำพูดของซินหยวนกังนั้นมีเหตุผลอยู่