กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
“ท่านแม่ เกิดเรื่องอันใดขึ้นหรือ?” ซินหยวนกังเอ่ยถามอย่างเคร่งขรึม
ฉู่ซื่อราวกับได้เสาหลักขึ้นมาในชั่วพริบตา นางคว้าชายแขนเสื้อของซินหยวนกังเอาไว้ น้ำตาแทบจะไหลออกมา “เสี่ยวจื่อกับเสี่ยวเสี่ยวไปบนเขา จนป่านนี้ยังไม่กลับมาเลย…”
“ไปตั้งแต่เมื่อใด?”
ซินหยวนกังก็ร้อนใจขึ้นมาเช่นกัน เสี่ยวจื่อกับเสี่ยวเสี่ยวมิใช่เด็กที่ไม่รู้จักหนักเบา หากมิได้เกิดเรื่องอันใดขึ้น พวกนางทั้งสองย่อมต้องกลับมาเร็วกว่านี้แน่
“พอกินอาหารเช้าเสร็จก็ไปทันที” ฉู่ซื่อทำอะไรไม่ถูกแล้ว ทั้งตกใจทั้งหวาดกลัว
ซินหยวนกังมองดูท้องฟ้า ยามนี้ล่วงเข้าสู่ยามบ่ายแล้ว อีกไม่กี่ชั่วยามฟ้าก็จะมืดลง
“ท่านแม่อย่าเพิ่งร้อนใจ ข้าจะไปบนเขาตามหาพวกนางเดี๋ยวนี้…” ซินหยวนกังปลอบฉู่ซื่อ