กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เที่ยงวันนี้ กว่าท่านผู้เฒ่าซินและซินไห่จะกลับมา ก็ยังไม่ได้กินข้าวเที่ยงตรงเวลาเช่นเคย
อวิ่นซื่อวุ่นวายอยู่ในห้องครัวตลอดทั้งเที่ยงวัน สุดท้ายก็ทำซาลาเปาข้าวโพดดิบ ๆ หนึ่งหม้อ กับโจ๊กน้ำใสจนสะท้อนเงาคนได้อีกหนึ่งหม้อใหญ่ ส่วนผัดที่ผัดมานั้นดำคล้ำจนดูไม่ออกว่าเป็นผักอะไร
สีหน้าท่านผู้เฒ่าซินบึ้งตึกลงทันที พลางปาตะเกียบลงอย่างแรง “ข้าวเที่ยงวันนี้ใครทำ”
อวิ่นซื่อเงยหน้าขึ้นอย่างใจเต้นระส่ำ บนใบหน้านางยังมีขี้เถ้าดินติดอยู่จากตอนทำอาหาร ดูซอมซ่อหมดสภาพ
“พ่อคะ ข้าเอง… ข้าเป็นคนทำ” อวิ่นซื่อตอบอย่างระมัดระวัง
ท่านผู้เฒ่าซินชี้ไปที่โจ๊กน้ำใสจนสะท้อนเงาคน “น้ำใสขนาดนี้ดื่มแล้วจะอิ่มได้หรือ”