ตอนที่ 4 ประสบการณ์อันน่ากลัว

ครอบครัวสามคนพากันลงจากเขา

ทว่า ซินเสี่ยวเสี่ยวกลับเดินช้าที่สุด นางมองไปรอบกาย คิดฉวยโอกาสนี้ค้นหาอย่างละเอียดอีกสักครา เผื่อจะพบอาหารอย่างอื่นบ้าง

อย่างไรเสีย ที่บ้านก็มีเพียงไก่ป่า รากบัว และข้าวสารเล็กน้อยที่หวังเอ้อร์เหนียงจำใจนำมามอบให้

แต่ขณะที่ซินเสี่ยวเสี่ยวมองดวงอาทิตย์อัสดงอยู่ไกลลิบ นางก็ไม่รู้ว่าตนฟังผิดไปเองหรืออย่างไร เพราะข้างหูมักมีเสียงเรียกดังแว่วมาเป็นระลอก

เสียงเรียกนั้นจากแผ่วเบากระจัดกระจาย ค่อย ๆ รวมตัวกันจนแหลมสูงขึ้น แฝงไว้ด้วยความสิ้นหวังอันไร้ขอบเขต

“ช่วยด้วย!”

เมื่อฝีเท้าของซินเสี่ยวเสี่ยวเร่งเร็วขึ้น เสียงกรีดร้องอันโหยหวนสายหนึ่งก็ทำให้นางสะท้านไปทั้งร่าง

ซินเสี่ยวเสี่ยวกวาดตามองไปรอบด้าน เห็นเพียงต้นไม้รายล้อม ไม่มีสิ่งอื่นใดเลย