กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
ฉู่ซื่อครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนถอนหายใจ “ข้าว่าคุณหนูผู้นี้ดูคล้ายคุณหนูใหญ่ตระกูลหวังที่หมั้นหมายกับลูกชายนายกตำบลอยู่ไม่น้อย ได้ยินว่าช่วงก่อนนางหายตัวไป”
ซินเสี่ยวเสี่ยวไม่เข้าใจว่าเหตุใดฉู่ซื่อจึงถอนหายใจ รู้สึกว่าภายในเรื่องนี้ต้องมีสิ่งใดปิดบังอยู่
“เฮ้อ ให้นางพักอยู่ที่นี่สักหลายวัน แล้วค่อยส่งนางกลับไปเถิด เรื่องระหว่างประตูใหญ่ตระกูลไม่ใช่สิ่งที่พวกเราจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวได้”
ฉู่ซื่อกำชับอีกสองสามคำ จากนั้นก็หันกลับไปก่อไฟที่เตา แล้วทำอาหารโดยไม่พูดไม่จา
ซินเสี่ยวเสี่ยวจึงได้แต่ไปเยี่ยมหวังเหยียนที่ร่างกายอ่อนแอ เมื่อหวังเหยียนเห็นนางมา ก็โผเข้ามาคว้าข้อมือของนางไว้ด้วยท่าทางน่าสงสาร ก่อนเริ่มร่ำไห้
“เสี่ยวเสี่ยว เจ้าจะส่งข้ากลับจวนสกุลหวังหรือ?”
นี่...