ตอนที่ 3 ล่วงเกินคน

หวังเอ้อร์เหนียงพลันหน้าซีดเผือด เมื่อนึกขึ้นมาได้ว่าก่อนหน้านี้ซินเสี่ยวเสี่ยวเป็นคนโง่จริง ๆ ยิ่งแรงบีบรัดลำคอเพิ่มขึ้น สีหน้าของนางก็ยิ่งเต็มไปด้วยความหวาดกลัว!

“เสี่ยวเสี่ยว!” ฉู่ซื่อรีบตะโกนลั่น

ซินเสี่ยวเสี่ยวมองดูเลือดสดที่ไหลเปรอะอยู่ตามซอกนิ้วของฉู่ซื่อแล้วก็เจ็บปวดใจยิ่งนัก คนดีมีเมตตาเช่นนี้กลับต้องถูกรังแก

ซินเสี่ยวจื่อก็ก้าวเข้ามาดึงข้อมือของนาง พลางกล่าวว่า “เสี่ยวเสี่ยว ปล่อยมือเถิด อย่าก่อเรื่อง”

ในเวลานี้หวังเอ้อร์เหนียงเหลือกตาขาวแล้ว ซินเสี่ยวเสี่ยวจึงสะบัดมือออก หวังเอ้อร์เหนียงเสียหลักพลันล้มลงบนดิน ก่อนกลิ้งลงไปตามเนินเขาชั่วพริบตา