ตอนที่ 2 ฟังดูชอบธรรม

“เหตุใดจะไม่เอาเล่า? ข้าไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าปีนั้นบุตรชายข้าเห็นดีเห็นงามอะไรในตัวเจ้า นอกจากให้กำเนิดคนโง่แล้ว ยังอบรมคนโง่ไม่ได้เรื่องอีก ทั้งยังไม่ฟังคำข้า!”

ท่านย่าซินชี้หน้าฉู่ซื่อพลางด่าทอด้วยโทสะเดือดดาล ทว่าภายใต้เปลือกตาเหี่ยวย่นกลับมีแววละอายใจพาดผ่าน คหบดีผู้นั้นตัณหาราคะจัดยิ่งนัก กระดูกผอมแห้งอย่างซินเสี่ยวเสี่ยวอาจไม่เข้าตาเขาก็เป็นได้

“คนที่คหบดีถูกตาคือเหยาเหยา หลานสาวสุดที่รักของท่านต่างหาก หากท่านยังดึงดันจะส่งข้าไปทำไม ระวังจะทำให้คหบดีไม่เกาซิ่ง แล้วตระกูลซินทั้งตระกูลจะรับผลไม่ไหว!” ซินเสี่ยวเสี่ยวสวนกลับทันควัน

ท่านย่าซินได้ฟังแล้วก็ยิ่งรู้สึกไม่สบอารมณ์ นางจะถูกคนโง่ข่มอานุภาพได้อย่างไรกัน?