เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 255 การเจรจาล้มเหลวและหนทางพลิกสถานการณ์
“เราจะไปกันแบบนี้เลยเหรอ?”
หลังจากหันกลับไปมองร้านเหล้าเล็กๆ ที่มีเสียงลูกบิลเลียดกระทบกันดังสนั่น เจ้าหญิงในชุดพนักงานต้อนรับก็อดถามไม่ได้
“คุณอีไลยาห์คนนั้นยังไม่ได้หนีเลยนะ ถ้าเขายังอยู่ที่นั่น เกรงว่าอาจจะ...”
“วางใจเถอะ เขาไม่เป็นไรหรอก”
หลังจากโยนเจ้าลูกแพะดำตัวน้อยขึ้นไปบนไหล่ของตัวเอง ให้มันนอนหมอบอยู่บนนั้นเรียบร้อยแล้ว ลีออนก็หยิบผ้าขี้ริ้วที่เพิ่งได้มาจากร้านอาหารมาเช็ดคราบซอสบนใบหน้าของแพะดำไปพลาง ตอบกลับไปพลาง
“เขามีคนคอยคุ้มกะลาหัวอยู่เบื้องหลัง ปลอดภัยกว่าพวกเราตั้งเยอะ อย่าว่าแต่กะลาสีสามคนนั้นแค่ใช้หมัดต่อยเขาเลย ต่อให้มาสเตอร์ไวลด์คนนั้นยอมลงมือเอง ต่อให้เขาถูกเรือเดินสมุทรแล่นทับไปทั้งตัว พอลุกขึ้นมาปัดฝุ่นก็ยังกลับมากระโดดโลดเต้นได้เหมือนเดิม”
???
นี่มันเรื่องอะไรกัน?
เมื่อไม่มีความต้านทานต่อวัตถุผิดปกติจาก 【วัตถุนิยม】 เจ้าหญิงในตอนนี้จึงยังคงเป็นเพียง “อากาธา” พนักงานต้อนรับของร้านเหล้าโดยสมบูรณ์ ย่อมฟังไม่เข้าใจว่าลีออนกำลังพูดเรื่องอะไรอยู่ แต่เมื่อนึกถึง “คำพูดเพ้อเจ้อ” ที่ไร้สาระอยู่เป็นประจำของ “คุณโจเซฟ” เธอจึงไม่ได้ซักไซ้ต่อ เพียงแต่เสนอขึ้นด้วยสีหน้าเป็นกังวล