กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 152 สัญชาตญาณกับสัญชาตญาณ
‘ถ้าอย่างนั้น... ฉันก็ถูกเขาหลอกงั้นเหรอ?’
หลังจากฟังข้อสรุปของเจ้าหน้าที่สืบสวนอาวุโสจบ เจ้าหน้าที่สืบสวนสาวก็ถึงกับยืนนิ่งอึ้งอยู่กับที่ กว่าจะได้สติกลับมาก็ผ่านไปพักใหญ่ จากนั้นเธอก็หยิบแบบฟอร์มการสืบสวนออกมาด้วยสีหน้าขุ่นเคือง ก่อนจะฉีกสิ่งที่ตัวเองเขียนเอาไว้จนกลายเป็นเศษกระดาษปลิวว่อนเต็มท้องฟ้า!
“อย่าเพิ่งใจร้อน”
ฝ่ามือข้างหนึ่งที่มีผิวหนังหย่อนคล้อยสีเหลืองคล้ำและเต็มไปด้วยจุดด่างดำแห่งวัยโบกเบาๆ เศษกระดาษที่ปลิวว่อนอยู่ทั่วท้องฟ้ากลับลอยย้อนกลับมาอย่างน่าอัศจรรย์ ก่อนจะประกอบเข้าด้วยกันเป็นแบบฟอร์มการสืบสวนที่สมบูรณ์อีกครั้ง รอยต่อทุกแห่งแนบสนิทเรียบเนียนดังเดิม ไม่เหลือร่องรอยแม้แต่น้อยว่าเคยถูกฉีกเป็นชิ้นๆ