เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 151 เงื่อนงำในการสืบสวน (ตอนจบ)
‘ทำไมการประเมินสภาพจิตใจของฉันถึงกลายเป็นเครื่องหมายคำถามเรียงกันเป็นแถวแบบนั้น?’
ขณะพยายามอ่านข้อความที่เจ้าเจ้าฮาน้อยสะท้อนเข้ามาในดวงตาของตน เมื่อเห็นเครื่องหมายคำถามเจ็ดตัวเรียงอยู่ด้านหลังช่องสภาพจิตใจ ลีออนก็อดขมวดคิ้วเล็กน้อยไม่ได้
หลังจากได้รับคำเตือนจากผู้อำนวยการสาวผมแดง ลีออนก็เพิ่มความระมัดระวังขึ้นถึงขีดสุด เขาพาผู้ตรวจสอบทั้งสองคนนั่งลงบนโซฟาค่อนมาทางด้านขวา ใกล้กับตู้เก็บของ พร้อมกับแอบส่งเจ้าเจ้าฮาน้อยคาบกระจกบานเล็ก มุดเข้าไปในกระจกของบานประตูตู้เก็บของที่เปิดค้างอยู่
ตำแหน่งที่ลีออนนั่งอยู่ในตอนนี้ ตามปกติแล้วไม่มีทางมองเห็นเนื้อหาบนแบบฟอร์มการตรวจสอบได้ แต่ด้วยความช่วยเหลือของ 【สุนัขในกระจก】 ตัวอักษรทุกตัวที่ผู้ตรวจสอบทั้งสองเขียนลงบนกระดาษจะถูกสะท้อนเข้ามาในดวงตาของเขาโดยไม่มีตกหล่นแม้แต่ตัวเดียว