กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 380 ไร้เสียงในตอนนี้ ดีกว่าพันคำพูด
บทที่ 380 ไร้เสียงในตอนนี้ ดีกว่าพันคำพูด
ใจกลางลำแสง เจียงฉือยืนอยู่ โดยมีผ้าพันคอสีแดงที่เริ่มเป็นขุยพันรอบคอ
เขาซุกหน้าลึกลงไปในปกเสื้อ
ลมร้อนที่พัดคงที่ในสตูดิโอ กลับเย็นลงทันทีที่เขาปรากฏตัว
เขาหดคอ มือทั้งสองข้างสอดเข้าไปในแขนเสื้อ ร่างกายหดตัวเป็นก้อน
รองเท้าผ้าใบที่มองไม่เห็นใต้เท้ากระทืบพื้นสองครั้งอย่างรวดเร็ว
ตึง
ตึง
เขาดึงมือขวาออกมา จ่อที่ปากแล้วเป่าลมหายใจอุ่นๆ จากนั้นก็ถูแก้มที่แข็งทื่ออย่างแรง