กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 379 นี่คือ “การแสดงเล็ก ๆ น้อย ๆ” ที่ฉู่หงพูดถึงงั้นหรือ?!
บทที่ 379 นี่คือ “การแสดงเล็ก ๆ น้อย ๆ” ที่ฉู่หงพูดถึงงั้นหรือ?! ในคืนส่งท้ายปีเก่าที่ซิงเฉิง หิมะตกหนักกว่าทุกปี
อาคารที่พักเก่าแก่ถูกปกคลุมไปด้วยหิมะหนาทึบ โคมไฟสีแดงแกว่งไกวไปมาตามลม
ฉู่หงวางจานหนังหมูวุ้นจานสุดท้ายลงบนโต๊ะ
ในวุ้นหนังหมูมีถั่วเขียวเม็ดเล็ก ๆ สองสามเม็ดฝังอยู่ ดูสั่นไหวไปมา
เธอใช้ผ้ากันเปื้อนเช็ดมือ แล้วหันไปที่ตู้เก็บชาม หยิบตะเกียบสามคู่ด้วยท่าทางไม่รีบร้อน
เธอจัดวางตะเกียบอย่างระมัดระวัง ให้แน่ใจว่ามันวางอยู่บนขอบชามอย่างเรียบร้อย
“เหล่าเจียง ปีใหม่แล้วนะ”
ฉู่หงพึมพำกับเก้าอี้ว่างเปล่าตัวนั้นเบา ๆ
เธอรักษานิสัยนี้มานานกว่าสิบปี ราวกับว่าคนคนนั้นไม่เคยจากไปไหน