กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 381 แสงไฟนับหมื่นดวง ส่องสะท้อนในดวงตาของเขา
มือของเจียงฉือคว้าจับอากาศ
ข้อมือของเขาตกลงมา ข้อนิ้วซีดขาวเพราะออกแรง
แม้ในมือจะว่างเปล่า แต่ในสายตาผู้ชมกลับเหมือนมีเหล้าขาวเก่าแก่หนักอึ้งขวดหนึ่งถูกเขาหยิบขึ้นมาอย่างมั่นคง
เขาพลิกข้อมือเบาๆ ปากขวดเอียงลง
ลูกกระเดือกของเขาขยับขึ้นลง พร้อมกับเสียงกลืนน้ำลายที่แทบไม่ได้ยิน
เหล้าที่ไม่มีอยู่จริงถูกรินจนเต็มแก้วที่ไม่มีอยู่จริง
รินเต็มแก้วหนึ่ง เขาก็ไม่หยุด
ข้อมือของเขากดลงอีกครั้ง รินให้แก้วของตัวเองจนเต็มเปี่ยม
ที่ซิงเฉิง ในห้องนั่งเล่นเก่าๆ