กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 228 บทกวีและแดนไกล มิอาจเทียบแสงไฟจากเตา
เผิงเยี่ยนชางและจางจื่อหลานเป็นสองคนแรกที่หลุดขำออกมา
“พรูด...”
เสียงหัวเราะที่พยายามกลั้นไว้ แต่ก็หลุดออกมาจนได้ ราวกับจุดชนวนระเบิด
“พี่เจียงฉือ นี่มันอะไรกันครับเนี่ย? ศิลปะแนวแอ็บสแตรกต์เหรอครับ?” จางจื่อหลานเอามือปิดปาก หัวไหล่สั่นระริก
“นี่คือศิลปะการแสดงครับ หัวข้อคือ ‘ว่าด้วยการทำงานผิดพลาดของระบบออโต้โฟกัสในโทรศัพท์มือถือ’” เผิงเยี่ยนชางยิ่งตรงไปตรงมา เขาหัวเราะไปพร้อมกับตั้งชื่อผลงานของเจียงฉือ
เหอจ่งจ่งเห็นว่าสถานการณ์กำลังจะกลายเป็นเรื่องตลกที่กู่ไม่กลับ จึงรีบเดินเข้าไปพยายามกอบกู้สถานการณ์