กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“พูดมา!”
“เจ้าปิดบังความลับอะไรของเจียงเมี่ยวไว้”
เจียงเมี่ยวกดมือเขาไว้ พลางจ้องถามอย่างเข้มงวด “รีบพูดมา”
คิ้วเซี่ยติ้งเซียวขมวดแน่น ริมฝีปากอ้าแล้วหุบซ้ำไปซ้ำมา ราวกับกำลังต่อต้านความลับที่จวนจะหลุดออกจากปากอย่างบ้าคลั่ง
เห็นเช่นนั้น คิ้วเขียนของเจียงเมี่ยวขมวดเข้าหากันอย่างแรง นางก้มหน้าจะหยิบยาลูกกลอนสัจวาจาอีกเม็ดยัดใส่ปากเซี่ยติ้งเซียว ทันใดนั้นจากเหนือศีรษะก็ได้ยินเสียงแหบพร่าของเขา “ข้าปิดบังเรื่องหลายอย่างของเจียงเมี่ยวไว้”
นิ้วมือเจียงเมี่ยวสั่นเทา นางเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างรวดเร็ว “หลายเรื่องหมายถึงเรื่องอะไรบ้าง ห้ามปิดบังแม้แต่น้อย พูดมาทั้งหมด”
ความวุ่นวายใจและความหงุดหงิดของนางในยามนี้เลือนหายจนหมดสิ้น