กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ราตรีสงัดผู้คนเงียบสงบ ดวงจันทร์แอบซ่อนกายเข้าไปในชั้นเมฆอย่างเงียบเชียบ เผยให้เห็นเพียงเสี้ยวเล็ก ๆ เมื่อทุกผู้คนหลับสนิท ประตูเรือนบานหนึ่งที่ปิดสนิทก็ถูกเปิดออก ร่างเงาดำร่างหนึ่งค่อย ๆ ก้าวออกมาจากภายในอย่างเชื่องช้า
เจียงเมี่ยวเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า มืดมัวไปทั้งผืน
นางดึงหน้ากากปิดปากสีดำบนใบหน้าให้กระชับ แล้วปิดประตูเรือนลงอย่างเบามือ หันกายมุ่งไปยังเรือนที่เซี่ยติ้งเซียวพักอาศัยอยู่ยังลานหน้า
ยามกลางวันนางครุ่นคิดอยู่นาน ถ้าจะป้อนเม็ดยาให้เซี่ยติ้งเซียวตรง ๆ นางสู้ไม่ได้ อีกทั้งอีกฝ่ายยังระแวดระวังสูง เข้าใกล้ได้ยาก นางจึงตัดสินใจรอจนถึงกลางคืนแล้วแอบมาก่อเรื่องชั่วเสียเลย
เจียงเมี่ยวตัดสินใจทำให้คนสลบก่อนแล้วจึงป้อนเม็ดยา เช่นนี้มั่นคงกว่า