กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงเมี่ยวได้ยินเสียงตะโกนนี้ก็รู้ว่าต้องไม่ดีแน่แล้ว
เป็นดังคาด ยังไม่ทันที่นางจะรีบดึงเวินจิ่งหรานกลับเข้าไปในห้องโดยสาร เวินอันที่เฝ้าอยู่ด้านนอกก็อุ้มกระบี่พุ่งเข้ามาแล้ว “ท่านซื่อจื่อ ท่านเป็นอะไรไปขอรับ”
เมื่อเวินอันเห็นชัดว่ามีคนสองคน คนหนึ่งยอง ๆ คนหนึ่งยืนอยู่ในห้องโดยสาร เขาก็งงไปเลย
“เร็ว ๆ เข้า ปกป้องซื่อจื่อผู้นี้ที” พอเวินจิ่งหรานเห็นเขา ก็กระโดดไปหลบหลังเขาทันที มองเจียงเมี่ยวตรงข้ามอย่างระแวดระวัง
“ท่านซื่อจื่อ ท่านกับแม่นางเจียงเป็นอะไรกันไปขอรับ” เหตุใดจู่ ๆ ก็ทำท่าป้องกันเช่นนี้ หรือว่าเจรจากันไม่ลงตัว เวินอันเต็มไปด้วยความสงสัย