กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ข้ามีใบสั่งยาที่อยากใช้รักษาคนป่วยก็จริง แต่ไม่ได้หมายความว่าใครมาถามไถ่ใบสั่งยากับข้าแล้ว ข้าจะต้องควักออกมาป่าวประกาศให้ทั่วทุกคน”
หัวหน้าสำนักแพทย์ฟู่สำลักคำพูด เขาไม่คิดว่าตนจะเอ่ยขอความรู้ต่อนางอย่างนอบน้อมถึงเพียงนั้นแล้ว กลับถูกสวนจนพูดไม่ออก
เขาจึงได้แต่ถอยหนึ่งก้าว “ถ้าเช่นนั้นตอนที่แม่นางรักษาพวกเขาต่อไป ขอให้ข้าผู้เฒ่าอยู่ข้าง ๆ ดูสักหน่อยได้หรือไม่”
เจียงเมี่ยวหรี่ตามองเขา พลันเห็นชัดว่าคนผู้นี้กำลังจะแอบเรียนวิชาอย่างโจ่งแจ้ง แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ “ได้อยู่แล้ว”
อย่างไรเสียนางได้ตรวจวินิจฉัยคนไข้ที่ควรตรวจเสร็จหมดแล้ว ต่อไปก็เพียงให้พวกเขาดื่มยาต้มจนเห็นผล