กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ระหว่างทางกลับ เจียงเมี่ยวพาเซี่ยติ้งเซียวแวะไปที่โรงหมอมือวิเศษหนึ่งครั้ง ตอนนี้โรงหมอปิดประตูหน้าต่างแน่นหนา แม้แต่เสียงเบา ๆ สักนิดก็ไม่ได้ยิน
เจียงเมี่ยวยืนอยู่หน้าประตู ลังเลอยู่ว่าจะเข้าทางประตูหลังดีหรือไม่ แต่คิดถึงองครักษ์ที่เฝ้าอยู่ทุกตรอกซอกซอย ประตูหลังก็คงเป็นเช่นเดียวกัน
นางจึงงอนิ้วเคาะประตูโรงหมอ
เถ้าแก่เถาที่อยู่ในโถงใหญ่ ไม่รู้ว่าอีกเมื่อใดจึงจะเปิดร้านค้าได้ ได้ยินเสียงเคาะประตูโดยไม่ทันตั้งตัว ตกใจจนคางกระแทกโต๊ะในทันที เจ็บจนน้ำตาของเขาไหลออกมาทันที