กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงเมี่ยวด่าไปแล้วก็เพิ่งรู้สึกเสียใจ
เพราะนางพบว่าสีหน้าของเซี่ยติ้งเซียวกลับดูเหมือนกำลังเพลิดเพลินอย่างยิ่ง ราวกับว่าเขาไม่ใช่เซี่ยติ้งเซียว ราวกับว่าคนที่นางด่าอยู่นั้นไม่ใช่เขา
เจียงเมี่ยวโกรธจนกัดฟัน “เซี่ยติ้งเซียว เจ้าเป็นอะไรไป”
เซี่ยติ้งเซียวมองใบหน้าของนางที่โกรธจนแดงก่ำ ดวงตาดำสนิทไล่มองอยู่บนแก้มของนางรอบหนึ่ง สุดท้ายหยุดอยู่ที่ดวงตาที่ลุกโชนด้วยไฟโกรธของนาง “บิดาของหยวนเป่าเป็นหรือตาย ในเมื่อเจ้าอยากจะหาเขากลับมา ข้าช่วยหาได้”
“พอหาเจอแล้ว ข้ากับเขาจะแข่งขันกันอย่างยุติธรรม”
เจียงเมี่ยวได้ยินว่าเขาพูดซ้ำอีกครั้ง ก็โกรธจนหัวใจเจ็บแปลบ “ข้าไม่ได้หมายความอย่างนั้น”